•  آشنایی با پوشش هاي محافظ حریق بر پایه مواد معدنی پاششی


سازه هاي فولادي در حرارت هاي بالا و تقریباً در 500 درجه سـانتیگراد نیمی از استحکام خود را از دست می دهند. گذشتگان ما این خاصیت فلزات را براي شکل دادن ساخته هاي دست خود بکار می گرفتند.

امروزه در هنگام سـاخت سـاختمان هاي مرتفع با توجه به وزن  بالاي این نوع از ساختمان ها، عدم رعایت اسـتانداردهاي ایمنی در محافظت سـازه هاي فولادي در برابر حریق و عدم جلوگیري  از انتقال حرارت به اسکلت فلزي می تواند منجر به بروز فجایعی  نظیر فروریزي ساختمان ها به هنگام حریق گردد.

مطابق آزمون هاي تشــــریح شده در استاندارد هاي اطفاء حریق، اسکلت و سازه هاي  فولادي بدون اعمال پوشــش هاي محافظ حرارتی، در مدت زمانی کمتر از 10 دقیقه  از وقوع آتش سـوزي به دماي آسـتانه خمش رســیده و اســتحکام خود را از دســت می دهند. از این رو در برابر حریق بسـیار آسیب پذیر بوده و الزاماً نیازمند مقاوم سازي با استفاده از پوشش هاي محافظ حریق می باشند. وشش هاي محافظ حریق بر پایه مواد معدنی، نوعی از پوشش ها می باشند که عموماً بر پایه مواد معدنی نسوز نظیر ورمیکولیت، دولومیت یا پرلیت و نیز سایر مصالح نظیر  گچ و سیمان و غیره ساخته شده و به صورت پاششی روي سطوح ازجمله فلزات اعمال می گردند. این نوع از پوشش هاي محافظ حریق بدلیل مقاومت حرارتی بســیار بالا و ضریب انتقال حرارت بســیار پایین، روند انتقال حرارت در سازه را کاهش داده و باعث  تأخیر در فروپاشی سازه در حدود 2 تا 3 ساعت پس از وقوع آتش سوزي خواهند شد. این امر به نوبه خود می تواند زمان کافی براي اطفاي حریق و عملیات نجات توســــط  نیروهاي آتش نشان را فراهم نماید.

 

مزایاي پوشش هاي محافظ حریق بر پایه مواد معدنی پاششی:

  • وزن مخصوص پایین مصالح و در نتیجه کاهش بار مرده سازه
  • مقاومت بسیار بالا در پیشگیري از گسترش آتش بر روي سطوح
  • جلوگیري از انتقال حرارت ناشی از آتش به سطح سازه
  • مقاومت در برابر شوك حرارتی
  • عدم ایجاد دود و گاز هاي سمی
  • سهولت در اجرا
  • چسبندگی مناسب

مزایاي فوق بکارگیري پوشــش هاي محافظ حریق پایه معدنی را  بخصوص براي مقابله با حریق هاي هیدروکربنی و سلولوزي حتی در مقایسه با سایر انواع پوشش محافظ حریق به یک انتخاب غیر  قابل اجتناب تبدیل نموده است.